Mία γερμανική πρόταση η οποία θα μπορεί να διασφαλίσει ότι ποτέ στο κοντινό η το μακρινό μέλλον, η Ελλάδα δεν θα κηρύξει default, είναι κάτι που είναι αδύνατο να υπάρξει.
Η ζώνη του ευρώ έχει ήδη προσπαθήσει αρκετά σκληρά και για αρκετό διάστημα, να κάνει την Ελλάδα να μεταρρυθμίσει την οικονομία της, εν μέρει επειδή η Ελλάδα ενέχει την απειλή να αποτελέσει το πρώτο σκληρό default στην ιστορία του ευρώ. Όταν η Αθήνα φθάσει σε ένα πρωτογενές πλεόνασμα του προϋπολογισμού, όπως πρέπει να κάνει αυτό το έτος, θα είναι σε μια ακόμη πιο ισχυρή διαπραγματευτική θέση, διότι θα μπορούσε να κηρύξει αδυναμία πληρωμής των δανείων διάσωσης και να εξακολουθεί να πληρώνει τα έξοδα της κυβέρνησης.
Η Γερμανία έριξε την… ιδέα να αναγκαστεί η Ελλάδα να δώσει προτεραιότητα στην αποπληρωμή του διεθνούς της χρέους, έναντι των εγχώριων υποχρεώσεών της. Η ζώνη του ευρώ θα διασφαλίσει έτσι ότι θα πάρει τα χρήματά του πίσω. Αυτό με τη σειρά του θα την καθιστούσε πιο αξιόπιστη σε ότι αφορά τις πιέσεις της προς την Ελλάδα για ταχύτερες μεταρρυθμίσεις, δεδομένου ότι οι ίδιοι οι Έλληνες θα αισθανθούν τον πόνο της μη συμμόρφωσης.
Κατά κάποιο τρόπο, η γερμανική πρόταση όμως, είναι ήδη μια πραγματικότητα. Η Ελλάδα καθυστερεί τις πληρωμές ύψους 6,5 δις ευρώ εγχώριων υποχρεώσεων, όπως οι πληρωμές των δημόσιων υπαλλήλων, ενώ τιμά, μέχρι στιγμής, τις υποχρεώσεις της στους διεθνείς πιστωτές.
Αλλά υπάρχει ένα όριο στο πόσο μακριά μπορούν οι Έλληνες να είναι «δέσμιοι» των ξένων δανειστών τους. Και φαίνεται να υπάρχει μικρή νομική βάση για την προτεραιότητα των διεθνών δανειστών. Ακόμη και αν η Ελλάδα επρόκειτο να ψηφίσει ένα νόμο, που να καθιερώνει την υποχρέωση της πληρωμής των χρεών πάνω από όλες τις άλλες πληρωμές στο σύνταγμά της - όπως η Γερμανία φαίνεται να το επιθυμεί - τίποτα δεν θα μπορούσε να σταματήσει το ελληνικό κοινοβούλιο από την αλλαγή του νόμου αργότερα.
Κανένα διεθνές δικαστήριο δεν έχει την εξουσία να αναγκάσει μια χώρα να πληρώσει τα χρέη της. Ακόμη και το καθεστώς προτιμώμενου πιστωτή που έχει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, βασίζεται σε μία συμφωνία κυρίων.
Οι Έλληνες φορολογούμενοι μπορούν να υποστούν την καθυστέρηση κάποιων πληρωμών, αλλά θα ήταν πολιτικά απαράδεκτο να είναι δέσμιοι έναντι όλων των διεθνών πιστωτών της χώρας τους, μακροπρόθεσμα.
Ακόμα και μετά το swap των 200 δις ευρώ με τους ιδιώτες ομολογιούχους, το οποίο βρίσκεται ακόμη υπό διαπραγμάτευση, το ελληνικό χρέος μπορεί να χρειαστεί να διαγραφεί περαιτέρω Αν τα γερμανικά σχέδια καρποφορήσουν, τότε η συμμετοχή της ζώνης του ευρώ θα μπορούσε να γίνει ισοδύναμη με «οικονομική δουλοπαροικία».
Δίνοντας στους Έλληνες με μια τέτοια δυσάρεστη και μη ρεαλιστική επιλογή, οι Γερμανοί μπορεί να ήθελαν να αναγκάσουν τους Έλληνες πολιτικούς σε μια ισχυρότερη δέσμευση για μεταρρύθμιση, αλλά τέτοιες στρατηγικές θα ενισχύσουν ακόμη περισσότερο το ελληνικό αντι-ευρωπαϊκό συναίσθημα.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου